مشفقون : مىهراسند . قصدا فى غنى : در به‌دست آوردن مال و ثروت ميانه‌رو هستند . تحرّج : پرهيز از گرفتارى كه در اينجا منظور پرهيز از گناه است . حريزا : در پناه . لا يحيف : ستم نمىكند . لا ينابز : خرده نمىگيرد . ساختار ادبى انك ترى له . . . : تاويل به مصدر مىرود و مبتداى مؤخر قرار مىگيرد و من علامة : خبر مقدم آن است . حذرا . . . حذرا : دومى تاكيد اولى است . امله : فاعل « قريبا » است . كلمات مرفوع بعدى نيز همچنين هستند . شرح و تفسير ( ينظر إليهم الناظر فيحسبهم مرضى و ما بالقوم من مرض . . . ) جانهاى پرهيزگاران بزرگ و دلهايشان پاك گشته و در برابر ، جسدهايشان سست و كم‌وزن شده است و هركس به آنها مىنگرد ، ايشان را بيمار مىپندارد و اين حالت ناشى از همت بلندشان است ؛ همچنان‌كه شاعر مىگويد : « چون جانها بزرگ و گران شوند - بدنها در انجام خواسته‌هايشان به خستگى مىافتند . » « 1 » ( لا يرضون من أعمالهم القليل و لا يستكثرون الكثير ) آنان خود را براى كار و تلاش ساخته‌اند و از تنبلى و كاهلى و سستى دورى مىگزينند و با اين حال

--> ( 1 ) . اين بيت ، مقطعى از شعر ابو الطيب متنبى ، شاعر بزرگ دوره عباسى است .